GRANDEUR ET DÉCADENCE D'UN PETIT COMMERCE DE CINÉMA
(GRANDEZA E DECADENCIA DUN PEQUENO COMERCIO DE CINE)
Jean-Luc Godard, FRANCIA 1986; 92’ V.O.S.C.
SINOPSE
Baseado na novela de James Hadley Chase. O director Gaspard Bazin está preparando unha nova longametraxe e organiza castings para elexir ós figurantes. Aínda están no proceso de financiamento e fai un chamamento a Jean Almereyda, un antigo produtor de moda vido a menos ao que lle custa cada vez máis acadar financiación.
JEAN-LUC GODARD
Director, guionista, produtor, montador e fotógrafo nado en París en 1930.
Criado no seo dunha familia acomodada e protestante, con catro anos a
familia trasládase a Suíza. Educado en Suiza e na Sorbona, onde cursa estudos de Etnoloxía. Asiduo da cinemateca universitaria é alí onde coñece ós futuros membros da Nova Onda. Foi crítico de Cahiers du cinema e outras revistas especializadas. Debuta na longametraxe con À bout de souffle (1959), respaldado por Truffaut, onde desenvolve un cine espontáneo, con saltos de exe, cámara en man, e rodaxes sen iluminación especial.
Os seus seguíntes traballos, como Vivir a súa vida (1962), Unha muller casada (1964), Alphaville (1965), ou Pierrot o tolo (1965), expoñen a evolución do seu estilo vanguardista, que mesturaba a ficción con partes case documentais.
En Week-end (1967), expón as súas posicións de extrema esquerda, intentando facer "películas revolucionarias para audiencias revolucionarias". Filmadas en 16 mm, con orzamentos baixos, incluso máis radicais cas anteriores. Na década de 1970, traballa en producións de carácter menos político, intentando ser máis comercial. Con Sálvese quen poda (1979), volve o cine convencional en 35 mm, máis na liña do seu primeiro periodo, Pasión (1982), Nome: Carmen (1983) e Eu te saludo, María (1984).
familia trasládase a Suíza. Educado en Suiza e na Sorbona, onde cursa estudos de Etnoloxía. Asiduo da cinemateca universitaria é alí onde coñece ós futuros membros da Nova Onda. Foi crítico de Cahiers du cinema e outras revistas especializadas. Debuta na longametraxe con À bout de souffle (1959), respaldado por Truffaut, onde desenvolve un cine espontáneo, con saltos de exe, cámara en man, e rodaxes sen iluminación especial.
Os seus seguíntes traballos, como Vivir a súa vida (1962), Unha muller casada (1964), Alphaville (1965), ou Pierrot o tolo (1965), expoñen a evolución do seu estilo vanguardista, que mesturaba a ficción con partes case documentais.
En Week-end (1967), expón as súas posicións de extrema esquerda, intentando facer "películas revolucionarias para audiencias revolucionarias". Filmadas en 16 mm, con orzamentos baixos, incluso máis radicais cas anteriores. Na década de 1970, traballa en producións de carácter menos político, intentando ser máis comercial. Con Sálvese quen poda (1979), volve o cine convencional en 35 mm, máis na liña do seu primeiro periodo, Pasión (1982), Nome: Carmen (1983) e Eu te saludo, María (1984).
No 2010, a Academia de Hollywood lle concede un Óscar honorífico.
Le livre d'image (2018), é o seu último traballo.
Aí van algúns enlaces sobre o filme:
https://www.
http://www.cinemaldito.com/
http://www.
https://www.filmaffinity.com/
http://www.cinemaldito.com/
http://www.
https://www.filmaffinity.com/
