XIANA GÓMEZ DÍAZ

VARIAS PEZAS (2009-2016); 57’

ESPAÑA/USA

Dúas pitas (2009/2013) - 5'30''. Sinopse: Dúas galiñas e dúas mulleres, avoa e neta, unha tarde de verán.

Encontros con entidades (2013-14) serie (3 pezas , 3:28, 2:49, 1:49). Sinopse: instantes de encontro e fascinación coa natureza.

Sotobosque 1 (2016) - 5'45''. Sinopse: retrato dun animal invertebrado no chan forestal: como se move, o seu ritmo, a súa ollada.

While it spins (mentres dá voltas) (2014)- 3'12'' Sinopse: dous nenos, nunha atracción de feira, dando voltas.

Mira para aquí un momento (2015)- (4'17''). Sinopse: retrato dunha nena preadolescente feito polo seu pai. A relación entrambos pasa de estar dirixida unilateralmente polo pai, que trata de moldear a filla ao seu gusto, a converterse? nun xogo tenso, quizais o principio dunha escisión. Esta peza forma parte da investigación artística Proxecto diario (2013-2016).

A real woman (2012/2013) - 2'29''. Sinopse: no tumulto alienante da pista de xeo artificial do Rockefeller Center, unha muller deixa entrever o seu amor pola patinaxe e a música.

Estrada dunha soa dirección (2016)- 28'. Sinopse: aproximación ao prostíbulo de estrada como non-lugar, analizándoo a través da súa materia, arquitectura, localización, elementos publicitarios, e tamén a través do silencio social que o envolve. A película cataloga os 22 prostíbulos de estrada activos en Navarra no 2015.


XIANA GÓMEZ DÍAZ
Realizadora, artista visual. Creadora e produtora musical. Nada en Lugo no 1982. Licenciada en Xornalismo na Universidade de Southampton e tamén licenciada e doutorada en Comunicación Audiovisual pola Universidade Autónoma de Barcelona. Co-fundadora da produtora Walkie Talkie Films (2008), especializada en cine documental de autor e vídeo experimental. Desenvolve proxectos artísticos cunha base de investigación, especialmente en torno ao relato íntimo, a identidade e o significado e construción do xénero e, por outra banda, a interacción entre a natureza e o ser humano.

Aí van algúns enlaces:

http://www.noticiasdenavarra.com/2016/02/12/ocio-y-cultura/cultura/creo-que-navarra-esta-preparada-para-debatir-sobre-la-prostitucion

 http://www.s8cinema.com/portal/2016/05/12/artista-en-foco-xiana-gomez-diaz/

http://lacapella.bcn.cat/es/exposicions/cultura-de-dormitorio-narraciones-de-adolescencia-femenina

http://www.m-arteyculturavisual.com/2015/09/26/xiana-gomez-cultura-de-dormitorio/

*Contaremos coa presenza da realizadora que virá a  presentar o seu traballo e charlar coa xente que asista á proxección

Posted by
Fernando Llor

Ciencias naturais (2014)

de Matías Lucchesi

Premios 
Premio ao Mellor Filme Iberoamericano; Mellor guión e Mellor actriz no Festival Internacional de Cine de Guadalaxara, México (2014).
Gran Premio do Xurado Internacional da sección “Generation Kplus” na edición 64, no Festival de Cine de Berlín.


Sinopse
Narra a historia de Lila, unha nena que estuda nunha escola no medio da montaña cordobesa, a necesidade de coñecer ao seu pai a leva a fuxir da escola, arrastrando a súa profesora Ximena a través de vilas e paisaxes desolados, e que permite ao realizador abordar temáticas como a complicidade feminina e a madurez da primeira adolescencia, debuxando nas protagonistas todos os matices de carácter necesarios para sobrevivir nun contorno cru e hostil.


Matias Lucchesi
Director, produtor e guionista nado en Córdoba en 1980. Trasládase a Bos Aires. Estuda teatro e dirixe unha decena de curtametraxes, entre as que destacan Savana (2009) e Distancias (2009), antes de rodar coa produtora Cine El Calefón a súa primeira longametraxe: Ciencias naturais (2014). O seu próximo proxecto é O pampero (2015).


Curtametraxe: Cidade (2015) de Sol Muñoz e Ana Aponte


PREMIOS
Premio do Xurado na sección Feito en Arxentina, no Festival Internacional de curtametraxes, Shnit

Sinopse
Unha adolescente pasa a tarde soa entre a casa e o barrio. Espiámola na intimidade da súa habitación, escoitando música mentres patina. Ás persoas adultas non as vemos: nin á nai que a leva no coche, nin á muller que a atende tras o mostrador da tenda de barrio. Tampouco sabemos o seu nome, pero non podemos evitar preguntar quen telefonea ou cando se magoa a perna.


Sol Muñoz 
Directora, produtora, guionista e deseñadora de vestiario nada en Córdoba en 1974. Estuda cine na Universidad Nacional de Córdoba e na Universidad de Cine de Bos Aires. Como encargada de vestiario traballa na curtametraxe Prodixio (2009) e nas longametraxes Atlántida (2013) e Ciencias Naturais (2014). Debuta na produción coa curtametraxe Backwards (2014), que ademais escribe e dirixe xunto a Ana Aponte.
Este é o seu último traballo.

Ana Aponte
Directora, produtora, guionista e directora de arte nada en Córdoba en 1986. Estuda cine na Universidad Nacional de Córdoba. Traballa en produción e dirección de arte en A quietude (2012), de Inés María Barrionuevo, e fai a produción en Backwards (2014), que tamén co-dirixe e co-escribe con Sol Muñoz.

Posted by
Fernando Llor

A sensibilidade (2011)

de Germán Scelso

Premios
Selección 2015 en Yamagata International Documentary Film Festival. Programa de Haruka Hama (XAPÓN) // TABAKALERA. Programa de Víctor Iriarte. Donostia (ESPAÑA) // CCCB. Programa de Carolina López. (ESPAÑA)
Mellor Documental no Festival de Cine Independente de Cosquín, Córdoba - Arxentina, 2013.
Mellor Documental na IX edición do Documenta Madrid - España, 2012.
Mellor Documental na XVIII edición do FLV de Rosario - Arxentina, 2011.



Sinopse
Aproximación a un tema de dimensións nacionais dende a delicadeza do íntimo. Foxe da reivindicación política para facer un retrato de clase, amosando o día a día das dúas protagonistas: Laura e María Luísa, as súas avoas.

Ambas comparten a mesma experiencia: viviron a desaparición dos seus fillos/as durante a última ditadura militar arxentina. As diferenzas, o xeito de afrontar a experiencia, alicerzada na súa orixe social distinta.
O uso de encadres pictóricos das mulleres serve para marcar os trazos da personalidade destes caracteres antitéticos; retratos persoais que contrastan vivamente co drama histórico apuntado nos noticiarios e recortes de prensa. A consecuencia é que o discurso da memoria histórica, non vén definido pola inclusión no relato de testemuñas políticas ou materiais de arquivo, senón que o vén a través do retrato destas sensibilidades diferentes.




German Scelso
Director e guionista nado en Bos Aires en 1976. Vive dende neno en Córdoba, onde estuda cine na Universidad Nacional (UNC). Traballa dende os seus inicios nos parámetros da non-ficción e a experimentación. No 2004 trasládase a Barcelona onde realiza películas como O engano (2009) ou O modelo (2010), Mención do Xurado no Festival Punto de Vista (Pamplona, 2013).

Membro da PLAT (Plataforma de Difusión e Investigación Audiovisual), o seu cine é un cine a “contracorrente”, cun estilo que racha coas formas da linguaxe cinematográfica convencional e cuestiona o punto de vista común.

Algunhas obras da súa filmografía son: O fin (1996), De ollos privada (2003), Un pensamento de Laura (2009), Vágoa de María Luisa (2011). Dende 2015 vive en Córdoba onde coordina un obradoiro de produción documental “Retratos Cine”.

Curtametraxe: A quietude (2012) de Inés María Barrionuevo

Premios

Selección Oficial Festival Internacional de Cine de Cosquín (FICIC)

Selección Oficial Festival Internacional de Cine de Locarno

Sinopse

Neste filme a cineasta recoñece con visión nostálxica a madurez dos trinta. Da man de María e Franca, amigas que comparten unha xornada de “post-festa”, explorando o diálogo cotián e os anhelos apenas insinuados, o filme compón, cun ambiente entre triste e cómplice, un floco do paso do tempo, as relacións e a amizade.

Curtametraxe: O gran Vairitosky (2014) de Matías Carrizo

  

Premios 
Premio Historias breves 2010, categoría “Outras escolas”, de INCAA.
Primeira Mención no Rubro Guión, do Festival de Cine “Ao Extremo Curtas”, de Santa Cruz, Arxentina, 2010.
Selección décimo novena edición do Festival de Cine de Lima PUCP
3er Lugar Festival Vou! Animarte 2014 – Categoría Culturas do Mundo – Profesionais – Mellor Filme de América del Sur. ACTA
COMPETENCIA ARXENTINA – Mellor curtametraxe (compartido): PAI de SANTIAGO BOU GRASSO e O GRAN VAIRITOSKY de Matias Carrizo, no Festival Internacional de Cine de Gualeguaychú 2014.
Premio do Público no Festicine Pehuajó 2015.
Mención Especial na V Muestra Santiago do Video 2015.

  

Sinopse

Narra a historia dun trapecista inmortal de fama mundial que visita Arxentina por primeira vez cun circo. Co público expectante, xusto antes de saír a escena, o artista non aparece. Filmado coa técnica do stop-motion, cunha estética inspirada en África- na súa música, vestiario e escenografía- a curtametraxe explora dende a estética etnográfica os mitos ancestrais e os vicios contemporáneos do negocio televisivo e o sensacionalismo da prensa, conformando un relato en constante clímax, que leva o suspense ao límite.

Matias Carrizo

Director e guionista nado en 1985 en Córdoba. É técnico produtor en Medios Audiovisuais dende o 2007 e na actualidade remata a súa Licenciatura en Cine e Televisión pola Universidad Nacional de Córdoba. É fundador da Asociación Cooperativa Moitas Mans Films (2009), formada por graduados das Universidades Nacionales de Córdoba e A Metro, que inclúe cineastas, deseñadores gráficos, músicos e actores. Como director ten dirixido: Todos os Mércores (2005), Axencia de Aventuras (2006), Máis aló do Mar (2007), A Batalla de San Lourenzo (2008), Soa na noite (2009) e O Gran Vairitosky (2014).

Posted by
Fernando Llor

De caravana (2010)

de Rosendo Ruiz

Premios
CINECOLOR á Mellor Película do Público (Mar del Plata, 2011).
Premio FUJI Mellor Longametraxe Arxentina (FICIC, 2011).
Mellor Filme Longametraxe (FESAALP, 2011).


Sinopse
Xoan, fotógrafo da clase alta cordobesa, vai facer unha reportaxe
nun concerto da Mona Jiménez, ídolo local de Cuarteto. Alí coñece a Sara e da súa man entra no submundo mafioso local. 

De caravana, supuso un punto de inflexión do Novo Cinema Cordobés por o gran entusiasmo da crítica e público, que respondeu con brío ao seu ton de comedia costumista desenfadada.

Rosendo Ruíz
Director, guionista e produtor.
Nado en San Xoán no 1967. Estuda Cine e TV na UNC. En 1999 formou a compañía teatral O Carro, coa que realizóu numerosas obras. O seu primeiro filme é a mediometraxe Unha manga de negros (2005). Despois virán De caravana (2010), Tres D (2014), Todo o tempo do mundo (2015) e Maturitá (2016). Rosendo é un dos motores da cinefilia cordobesa Xunto a Roger Koza e Alexandro Cozza, primeiro dende o cineclube Cinéfilo Bar e despois dende a revista Cinéfilo.

Posted by
Fernando Llor